ไทยโพสต์ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
คุณพิ้งกี้ ชมพูนุท โรจน์ชลาสิทธิ์ ลูกสาวคนสวยของคุณกิติ บอสส์ใหญ่ของเท็นกรุ๊ป กลายเป็นลูกไม้หล่นใต้ต้นที่เข้ามาสืบทอดงานโทรทัศน์ ผิดแต่ว่ามีการปรุง มีการปรับให้เข้ากับยุคสมัยของการบริโภคของผู้ชมเป็นศิษย์เก่า ABAC ไปต่อโทที่อังกฤษ กลับมาทำงานเอเยนซี่โฆษณาอยู่พักใหญ่ จนเริ่มเรียนรู้งานซึ่งเอื้อกับธุรกิจของบิดา รู้ว่าตัวเองรักสวยรักงานดจึงคาดว่าธุรกิจเครื่องสำอางค์น่าจะทำเงิน คะเนดูจากตัวเองว่า เสียเงินซื้อครั้งละตั้งหลายตังค์ เพียงเพื่อให้มั่นใจ ความสุขของผู้หญิงก็ตรงนี้แหละ เสียเงินเท่าไหร่ก็ยอม ตั้งบริษัทขายเครื่องสำอางค์แต่ไปไม่ได้กี่น้ำก็จอด แข่งขันกันมากมายเหลือเกิน ว่าแล้วก็กลับมาทบทวนพบว่าอาชีพที่ลูกๆ จะทำได้ดีจากบารมีบุพการี และสินทรัพย์ที่มีอยู่ในตัวที่ติดมาตั้งแต่อายุ 15 ที่วิ่งเล่นในกองถ่ายละคร คืองานโทรทัศน์นี่เอง พบโอกาสทองที่เมืองคานส์เป็นรายการโทรทัศน์
จึงตกลงซื้อรูปแบบเขามาแล้วปรับใช้กับวัตถุดิบที่มีในเมืองไทยด้วยส่วนหนึ่ง ได้ชื่อเป็นภาษาไทยว่า รู้แล้วฮ๊า ก็เหมือนเวลาเจอเรื่องอะไรแปลกๆแล้วร้อง ฮ๊า....จริง เหรอ....แบบบันเทิงลับสมอง เธอเป็นสาวทำงานที่มั่นเกินร้อย หาอะไรใหม่ๆ ให้พวกเราได้รู้อยู่เสมอสมกับทำสื่อบวกหัวคิดของการตลาด บิดาสบายใจได้แล้วว่าทายาทกำลังก้าวขึ้นมาในเส้นทางที่เขาแอบคิดไว้ในใจ แต่ไม่เคยเอ่ยบอกลูก เด็กสมัยนี้บังคับไม่ได้ ถ้าเขาคิดจะทำ ทำได้ดีกว่ารุ่นเราแน่นอน
