ธัญญาณี เด่นวิกรม ตัวแทน “ยังก์ดีไซเนอร์นิวยอร์ก” ไปฝรั่งเศส

หลังจากเรียนจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัย
อัสสัมชัญ ปอ-ธัญญาณี เด่นวิกรม ตัดสินใจ เดินทาง ไป ศึกษาต่อ ด้านการ ออกแบบแฟชั่นที่ Parsons school of Design กรุงนิวยอร์ก ประเทศ สหรัฐอเมริกา ได้เกือบสองปี เดือนตุลาคมปี 2547 “ปอ” ส่งผลงาน การออกแบบ เข้าร่วม งานประกวดของ แอร์ฟรานซ์ ซึ่งจัดเป็น ประจำทุกปีที่โอคลาโฮมา เพื่อ คัดเลือก ผลงานของ นักออกแบบหน้าใหม่ ที่เรามัก เรียกกัน ติดปากว่า Young Designers เพื่อไป ประกวด ต่อที่ฝรั่งเศส ผลงานของ “ปอ” คว้ารางวัลที่ 2 อาจารย์จึงชักชวน ให้นำผลงานชุดนี้ไปประกวดในเวที ระดับโลก ต่ดที่ฝรั่งเศสในฐานะตัวแทนจาก ประเทศ สหรัฐอเมริกา งานประกวดท ี่ฝรั่งเศษ มีชื่อว่า
22nd International Young Designers Fashion
Contest จัดขึ้นที่ Sale Delorme ภายใน พิพิธภัณฑ ์ลูฟว ์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2547 มีผู้เข้าร่วม ประกวดมาจาก 4 ทวีป จำนวน 15 ประเทศ คือ เยอรมนี ฝรั่งเศส อังกฤษ สวีเดน แคนาดา สหรัฐอเมริกา อาร์เจนตินา โคลัมเบีย เปรู อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น ปากีสถาน จีน ไทย และฟิลิปปินส์ รวมจำนวน 132 ชุด

นอกเหนือจากเสื้อผ้า แล้วยังมีการประกวด เครื่อง ประดับ อีกด้วยนับเป็นโอกาส อันดีที่คนซึ่ง มาจาก ความแตกต่าง ทางวัฒนธรรมต่างนำ ความคิด สร้างสรรค์ ถ่ายทอด มาในรูปแบบของ เสื้อผ้า อาภรณ์ที่นำมาประกวด กันบนเวทีแห่งนี้ ภายใต ้คอนเซปต์ Ecology and Environment

เข้างาน-บรรยากาศ-สถานที่ การประกวด เริ่มขึ้น ใน ช่วงบ่าย มีผู้คนมายืนคอยเข้างาน เป็นจำนวนมาก บ่าย สองโมง ตรงเจ้าหน้าที่อนุญาตให้ผู้ม ีบัตรเชิญ เข้าสู่ ฮอลล์ ที่จัดเป็นเวที แฟชั่นโชว์ โดยบริเวณ ห้องโถง ด้านหน้าได้จัดแสดง เครื่องประดับ ที่ส่งเข้า ประกวด ตั้งไว้บนสแตนด์สีขาว เดินต่อไปอีกหน่อย ก็เป็นบอร์ด แสดง ผลงานภาพสเกตช์ชุด ของผู้เข้า ประกวดของ แต่ละชาติไว้ให้ชมผลงานของ “ปอ” อยู่บน บอร์ด ของสหรัฐอเมริกา ท้ายสุดเกือบถึง ประต ูทางเข้า ผู้จัดการเรียงบอร์ดตามตัวอักษร แน่นอน ว่า บอร์ด ที่ติดกับ อเมริกาจะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ ประเทศไทย“ปอ” มีโอกาสพูดคุยกับ “ตัวแทนของ ประเทศไทย” ได้ความว่า โรงเรียนสอน ออกแบบ ตัดเย็บ นานาชาติ กาลวิน เป็นผู้จัดการประกวด เพื่อหา ตัวแทน มาประกวด ที่ฝรั่งเศสส่วนใหญ ่เป็นนักศึกษา ที่เรียน ทางด้านนี้เมื่อได้ ผู้ชนะจำนวน 10 คนกาลวิน จึงส่ง เข้าประกวดต่อที่นี้ แต่เนื่องจากค่าใช้จ่าย ใน การเดินทาง มาประกวดเป็นจำนวนเงินที่ค่อนข้างสูง เจ้าของผลงาน จึงไม่ได้มาด้วย มีมาแต่อาจารย ์ของกาลวิน

จากผ้าเหลือทิ้ง
มาเป็นชุดผลงานภาพสเกตช์สะท้อนแนวความคิด ของ นักออกแบบแต่ละคนแต่ละชาติว่านำเสนอ ชุดของ ตัวเอง ออกมาในรูปแบบใด ไทย โคลัมเบีย ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น นำเสนอ เครื่องแต่งกาย ได้รับ อิทธิพล จากวัฒนธรรมของชนชาติตนเองในขณะ ที่ จีน ฝรั่งเศษ สหรัฐ สวีเดน นำเสนอในรูปแบบ ที่ทันสมัย บางชุด นำมาใช้

 

้ กับชีวิตจริงได้ บางชุดใช้สำหรับบนเวทีเท่านั้น หากใส่ เดินตามถนน คงกลายเป็นตัวตลก หรือไม่ก็บ้าไปเลย ชุดที่ “ปอ” ออกแบบนั้น

ได้แรงบันดาลใจจากคอนเซปต์ที่ว่า “ถ้าตัด ต้นไม้ เราก็ตอ้งปลูกทดแทน ถ้าเราทำ อะไร ก็ต้องทดแทนคืน กลับไปเลยคิดว่าถ้าจตัด เย็บเสื้อผ้า ไม่ว่าเราใช้ผ้าไหมหรือผ้าอะไร ก็ตาม มาตัดมาทำ ผ้าที่เหลืออาจจะเป็น ผ้าชิ้น ใหญ่หรือ ชิ้นเล็ก เราก็เอามาทำชุดได้อีก ใช้ผ้าแบบ ไม่ให้เหลือผ้าทิ้ง จริงๆ คนอื่นเขา ก็ทุ่มเทกัน แต่ปอไม่ได้ทุ่มขนาดเขาใช้เศษผ้า จริง ๆ ตอนกลับไปเมืองไทย ช่วง ปิดเทอม ปิได้ผ้าตัวอย่างจาก ร้าน เฮี้ยงหยูฮวด แถว สุขุมวิท เป็นผ้าที่เขาตัด เป็นตัวอย่าง ให้ลูกค้า ที่เขาไม่ใช้แล้ว ต้นทุน ปอเลยไม่เยอะ กระโปรง สีทอง จ้างเขาตัด ประมาณ 20 เหรียญ ไหมพรมทำเสื้อ อีกประมาณ 10 เหรียญ รวมแล้วประมาณ 50 เหรียญ ...

ตอนประกวดที่อเมริกา แล้วแต ่คนสนใจ ครูส่งอีเมลให้เด็กทุกคน ว่าจะมีประกวด ของแอร์ฟรานซ์ เพื่อน ๆ เขาก็ส่งกันนะ ส่งเป็น ภาพสเกตช์ก่อน นักเรียน ที่พาร์สันไปประกวด ทั้งหมด 10 คน แต่ที่ฝรั่งเศสมี 3 คน